«نماد و نشانه» در نمایش‌ها از نکات برجسته‌ی یک اثر صحنه‌ای، به‌ویژه آثاری هستند که بیشتر در سبک‌های فانتزی، رئالیسم جادویی، پست‌مدرن، تلفیقی، تجربی، فیزیکال و پرفورمنس‌ها ارائه شده و خود را در این بستر، معناسازی می‌کنند. نمادها و نشانه‌ها در یک نمایش از معنای مستقیم فراتر رفته و به مفاهیمی اشاره می‌کند که مدنظر نویسنده و کارگردان است. از جمله نمایش‌هایی که این روزها بر صحنه آمده و شامل نمادها و نشانه‌ها از نوع غیاب است، نمایش «یک فیل ناپدید شده است» که نویسندگی آن را شهروز آقائی‌پور و کارگردانی آن را ناصر آویژه بر عهده دارند. نمایش به داستان شهری اشاره می‌کند که تنها فیل تنها باغ‌وحش آن در یک روز صبح، زمانی که فیلبان طبق روال هرروزه به قفس آن سر می‌زند، ناپدید می‌شود و اثری از آن نیست. این فیل ناپدید شده به‌عنوان نماد و نشانه‌ای مرکزی، در کل روایت و نمایش به‌کار برده شده و براساس آن داستان جلو می‌رود. چرا که شهردار و حزب صاحب قدرت شهر از این فیل برای رسیدن به قدرت بهره جسته و آن را ابزار خود قرار داده بوده‌اند. نمایش «یک فیل ناپدید شده است» تلاش دارد با گریم، طراحی صحنه که قفس بزرگی تعبیه شده، نورپردازی، طراحی لباس‌ها و فرم اجرایی، و با بهره از نمادها و نشانه‌ها، به مفاهیمی اجتماعی و سیاسی بپردازد که در جامعه‌ی امروز نیز می‌توان نمونه‌های آن را مشاهده کرد. این نمایش در جهت آگاهی‌بخشی به شیوه‌ای فانتزی و کمدی از نمادها بهره می‌برد. از این دست نمونه‌ها می‌توان به نمایش «مادر» به کارگردانی حسین اناری اشاره کرد که در طول نمایش مادر غایب است و تبدیل به نمادی‌ست که مفهوم اثر در نظر دارد. نمایش «یک فیل ناپدید شده است» با حضور بازیگرانی چون «شهروز ‌آقائی ‌پور، شاهین ‌گل ‌کار، الهه ‌شه‌پرست، خیام ‌حسینی، پرویز ‌گوهری ‌راد، علی ‌یعقوب ‌زاده و علی ‌حسینی» در سالن چهارسوی تئاترشهر بر روی صحنه است و میزبان علاقه‌مندان به نمایش‌هایی با نماد و نشانه، اثر خود را ارائه می‌دهد.