بخش مورد علاقهم از اجرای امشب این بود که اولش فکر کرده بودم اون دو نفر مثل ما تماشاچی هستن و واقعا داره بینشون بحث میشه و منتظر و هیجانزده
... دیدن ادامه ››
بودم.
با این که دیدن انرژی اجرای بازیگرا لذتبخش بود؛ نتونستم با نمایش به قدر کافی درگیر بشم چون یه جورایی حدوداً همهی مدت، اوضاع تو نقطهی اوج یا حوالیش بود و من برای متمرکز موندن نوسان بیشتری نیاز دارم. احتمالاً متن اون چیزی بود که بیشتر باهاش مشکل داشتم. اتفاقها و کاراکترها رو پیچیده و چندلایه ندیدم و برام به نسبت زود قابل پیشبینی شده بودن. ارتباط مستقیم من و سیستم و به عقب برگشتن رو به نوعی دوست داشتم و اونجا یکم فکر کردم ممکنه بتونم غرق ادامه بشم ولی بازم یکم که گذشت جنس نمایش شبیه قبلتر شده بود.
یکی از چیزایی که به نظرم بهبودش میتونه خیلی موثر باشه موسیقیه. تنها دلیلی که به ذهنم رسید میتونه باعث استفادهی زیاد از اهنگهایی با ارجاع بیرونی پررنگ شده باشه این بود که قرار بوده یادمون نگه داره شاهد یه ماجرای رئال نیستیم و تو جلسهی زوجدرمانی هستیم؛ ولی جز این من نتونستم کارکرد دراماتیکی برای موسیقی پیدا کنم و بیشتر برام مزاحمت بود. حسهایی رو که بازیگرا خیلی تمیز و دیدنی داشتن منتقل میکردن، موسیقی با تداعی فضاهای دیگهای برام کماثر میکرد.
خیلی خسته نباشید.