در سفر به یزد، برای شرکت در کنگره و سخنرانی، تصمیم به دیدن تئاتر گرفتیم و به دیدن «انتشار جاده های عصبی» رفتیم که یکی از قشنگ‌ترین اتفاق‌های این سفر بود.
نمایشی سورئال، خلاقانه و بسیار تمیز که از همان جزئیات دقیقش می‌شود فهمید چقدر فکر و وسواس پشت شکل‌گیری آن بوده. دو پرسوناژ که به‌تنهایی یک جهان کامل را روی صحنه می‌سازند و یک ساعت و نیم، بدون لحظه‌ای افت، مخاطب را با خودشان به دنیایی بین واقعیت، خاطره و خیال می‌برند. بازی‌ها درخشان، میزانسن‌ها دقیق، و هماهنگی نور، موسیقی و طراحی صحنه واقعاً چشم‌نواز بود.

«انتشار جاده های عصبی» از آن نمایش‌هایی‌ست که فقط تماشایش نمی‌کنی؛ مدتی بعد از تمام شدنش هم هنوز در ذهنت ادامه دارد و هر بار می‌توانی از زاویه‌ای تازه به آن نگاه کنی.

خسته نباشید به تمام گروه حرفه‌ای و خلاق این کار.
دیدن «انتشار جاده های عصبی» در یزد را واقعاً پیشنهاد می‌کنم. 🌱👏

و...
در کنار هنرمند بودن، بسیار مهربانید و صبور...
به به
خیلی خوشحالیم که کار زیبای گروه شما رو دیدیم