«برادر جاان»، بی تو تمام صحنه ها بدون «نظارت عالیه» تو، در «شب بیست و یکم» است. گویی من در «سلول» گرفتارم و آرزو میکنم که هرچه بر من گذشته «شایعات» باشد و کابوس «قتل در کاخ» فقط پاسخ به سوال «حساب پرداخت نمیشه؟» باشد. کاااش «لاتاری» دیدارت را دوباره میبردم و عطر آغوشت را تجربه میکردم. مسیرت پر نور نجیب دوست داشتنی.