سلام و خدا قوت به همگی
میزانسن نمایش در انتقال این مفاهیم نقش مهمی دارد. چیدمان صحنه، فاصله‌گذاری میان شخصیت‌ها و استفاده از عروسک تن‌پوش، به‌خوبی حس انزوا، پنهان‌کاری و فاصله‌ی عاطفی میان آدم‌ها را به تماشاگر منتقل می‌کند. بازی خانوم سودمی و آقای کیهان هم در همین مسیر بسیار مؤثربود؛ آن‌ها توانستند لایه‌های مختلف ترس، خشم، تردید و درماندگی شخصیت‌ها را بدون اغراق به نمایش بگذارند و به‌خوبی نشان دهند که چگونه سوءتفاهم‌ها، کم‌کم جای حقیقت را می‌گیرند.
«دلقک» در نهایت یادآوری می‌کند که گاهی فاجعه نه از یک دروغ بزرگ، بلکه از حقیقتی که دیر فهمیده می‌شود شکل می‌گیرد.