حمید درکی

نمایشنامه《چند گرگ از عروسی مادرم ماه جان》بقلم رضا گشتاسب و کارگردانی میثم ملازینل، با بهره گیری از وقایع دوران جنگ ۸ ساله ایران که یادآور بمباران شیمیایی حلبچه واقع در اقلیم کردستان عراق توسط ارتش بعث عراق بروی صحنه آمده است.در ابتدا نمایش، روایتی از جنگ را بازگو میکند که در میانه برپایی جشن عروسی ناگهان با صدای پیش زمینه عبور هواپیماهای جتهای جنگی بخون کشیده میشود و مادر بزرگی که روایتگر ماجرا برای نوه بازمانده آن حادثه ذهن کنجکاو تماشگر را بخود معطوف میکند. درست در این نقطه وارد فضای سوررئال میشویم...و در نهایت کودک راه پدر خود که یکی از قربانیان آن حادثه دردناک است را در پیش گرفته تفنگ بر دست و سوار بر اسب بسمت نبرد با گرگهای زمانه نمایش به پایان میرسد...اجرای کارگردانی درست و هوشمند در بکارگیری خیل بازیگران داستان در خلق فضایی فراواقعی با بکارگیری از نور و صدا تماشاگران را با اثری پر تحرک و البته همراه با ریتم تند رویدادها بخوبی با خود همسو میکند.شخصیتها که بیشتر بصورت همسرایان گاه بشکل موتیف های بصری و گاه کلامی در نوسان و جابجایی هستند.دیالوگها کوتاه و روان گام به گام نمایش را به پیش میبرند .از نکات برجسته نمایش میتوان به حذف آگاهانه دکورهای تزیینی و جایگزین کردن دکور های متحرک در فیزیک صحنه نمایش اشاره داشت.ملازینل که تا پیش از این در زمینه‌ گریم چهره بازیگران کارنامه درخشانی را بخود اختصاص داده اینبار با تکیه بر سالها تجربه توانسته از شخصیتهای فرعی هم بصورت دکور صحنه و هم نیروهای مخالف و متضاد شخصیت های داستان فایده ببرد..شروع و انتهای نمایش مانند همسرایان نمایشنامه های یونان باستان با اشعاری حماسی از 《 شاهنامه 》فردوسی ملازم است.خلق فضای ورود به《 دیار مردگان 》 با بهره گیری از بازیگران ورزیده سبب میشود تا تماشاگر همگام با خط سیر روایت غیر خطی نمایشنامه، به تجربه جذابی از توانمندیهای عرصه تئاتر و با تکیه ... دیدن ادامه ›› بر فنون مدرن به روایتی آئینی از یک حادثه تاریخی دست یابد.طراحی صحنه بیشتر متکی به حرکات پیچشی بدنی بازیگران و تن پوشی سیاه و سفید جامه شخصیت ها با پیش زمینه سفید پرده سفید ، مکعب فیزیکی صحنه نمایش سالن را برای دقایق اجرا، جاندار و زنده در معرض تماشا بگذارد.
عروس داستان با لباسی خونین در قاب عکس سالیان دور گذشته تلخ 《ماه جان》در یک سفر ادیسه وار در انتها به گویی جوانی از دست رفته پیرزن را به او بر میگرداند.
در این سفر ذهنی سه عجوزه همراه با گرگها در هنگام عبور از بیابان وحشت و ظلمت فضایی وهم انگیز را با ترکیب نور و صدا یادآور است...از بیاد ماندنی ترین لحظات نمایش میتوان اجرای حرکات موزونی که بیشتر یادآور مراسم آئینی فرهنگ فولکلور است بهمراه حرکات دکور متحرک مَرکب های چرخدار آن اشاره کرد.چهارچوب قاب عکس تا چارچوب درب چوبین همه تمثیلی از ابعاد زمان را در ذهن متبادر میکنند آدمی با عبور از آن میتواند به حقیقت واقعه پی ببرد.
امیدوارم این نمایش پر تحرک و آکنده از نشانه های سمبلیک که با دیالوگهای پر طنین و ادبی در حال اجرا میباشد را از دست ندهید.