برای بار دوم به تماشای این اثر نشستم و باز هم حیرت‌زده شدم!
این بار بیشتر از قبل متوجه شدم که چقدر یک کارگردانی درست و حساب‌شده می‌تونه یک متن رو از خوب به یک تجربه‌ی تمام‌عیار نمایشی تبدیل کنه. کارگردانی واقعاً در میزانسن، ریتم، هدایت بازی‌ها و ساختن فضای نمایش فوق‌العاده عمل کرده، جوری که نمایش قدم‌به‌قدم مخاطب رو با خودش می‌کشه جلو و اجازه نمی‌ده حتی برای یک لحظه از فضای قصه جدا بشی.
اما بخش درخشان بعدی، بازی بازیگرهاست، که یک تیم واقعاً هماهنگ و قدرتمند ساخته‌اند. بازی‌ها به‌قدری زنده و باورپذیرند که کم‌کم مرز بین تماشای یک نمایش و قرار گرفتن وسط ماجرا برای مخاطب محو می‌شه.
قصاب از آن نمایش‌هایی نیست که فقط تماشایش کنی، میخکوبت می‌کند. تعلیق، بازی‌ها، ریتم و فضای سنگین و پرتنش نمایش دست‌به‌دست هم می‌دهند تا مخاطب تا آخرین لحظه درگیر بماند. و شاید بهترین گواهش همان لحظه‌ی پایان باشد، جایی که تماشاگرها نزدیک به دو دقیقه ایستاده دست می‌زنند و تشویق می‌کنند.دستمریزاد.
من بعد از بار دوم، نه‌تنها هنوز حرف برای گفتن درباره‌ی این اجرا دارم، بلکه تصمیمم اینه که برای بار سوم هم بشینم و دوباره این اجرای بی‌نظیر رو ببینم!
بعضی نمایش‌ها رو یک بار می‌بینی و تمام می‌شوند؛
بعضی نمایش‌ها اما هر بار که می‌بینیشون، چیز تازه‌ای برای کشف کردن دارن.
قصاب برای من از دسته‌ی دومه.
شاهو عزیزم و گروه عزیزش واقعاً خسته نباشید. 👏🏻🔥🎭