حس میکنم بخاطر دیدن کارهایی مثل شکوفههای گیلاس یا خا.نه.وا.ده از اقای مساوات، سطح توقعم از این نمایش بیشتر بود. احتمالا از سلیقه من نشات میگیره.
من خودمم کارای قبلی ایشون رو بیشتر دوست داشتم ، و منظومه ی پیامبر بدی ها نتونست انتظاراتم رو برآورده کنه و فقط کلیت و فرم کار رو در نهایت دوست داشتم . به قول یکی از دوستان مساوات دیوانه از مساوات شاعر جذاب تر و دوست داشتنی تره