«تخم و ترکه» برای من یادآور همان وجه زنده، بازیگوش و مردمیِ نمایش ایرانی بود؛ نمایشی شادی‌آور که تلاش می‌کند تماشاگر را با خنده، ریتم و حال‌وهوای ایرانی با خود همراه کند.
دیدنش در سنگلج، در کنار فضای این سالن قدیمی و خاطره‌انگیز، تجربه‌ای دلنشین بود. خوشحالم که هنوز می‌شود روی صحنه، شادی را از دل فرهنگ و سنت نمایشی خودمان بیرون کشید و با تماشاگر قسمت کرد.
خسته نباشید به گروه «تخم و ترکه»؛ به امید تداوم نمایش‌های شادی‌آور ایرانی بر صحنه🎭