این فیلم رو دوست دارم با اینکه به خصوص نیمه ی دومش به سمت سانتیمانتالیسم میره🙄 از نمایش "پلی لیست ابی" و "همه ی چیزهای خفن" یاد این فیلم افتادم.
یکی از جمله های انتهای نمایش "قصاب"، کتاب "نامه به کودکی که هرگز زاده نشد" از اوریانا فالاچی رو برام یادآوری کرد. این کتاب کمک میکنه ادم کسی رو بدبخت نکنه😂😉 حالا ما که موجودیم و دکمه بک نداره😐 برای تحمل زندگی کتاب "دختر پرتقالی" گوردر خوبه. پیام این فیلم و اون کتاب خیلی نزدیکه.
من خردادی ام کاملا پاندولی ام🙈 در یک سمتش فکر میکنم من که اینقدر تجربه گرا هستم شاید واقعا اگر حق انتخاب داشتم، بین رنج زیستن و در عدم بودن، تجربه زیستن رو انتخاب میکردم🤔 و امان از اون یکی سمتش...
گاهی که بهم خیلی خوش میگذره با خودم میگم حالا یه روح خنگی میاد این صحنه رو میبینه گول میخوره😂