درود ومهر
من مهمان جناب کلانتر بودم و امشب به تماشای این کار نشستم.به‌عنوان یک بازیگر، همیشه برایم جذاب است که ببینم یک اثر نمایشی چگونه می‌تواند تماشاگر را با خود همراه کند و او را از جهان روزمره جدا سازد. به نظرم خنداندن مخاطب، اگر با شناخت درست از موقعیت و اجرای هماهنگ همراه باشد، خودش هنری ارزشمند است؛ هنری که در این اجرا از تماشای آن لذت بردم.
به حسین کلانتر عزیز و تمام گروه اجرایی خسته‌نباشید می‌گویم. امیدوارم این اثر با استقبال گسترده‌تری روبه‌رو شود و شاهد تداوم چنین تجربه‌های شادی‌آفرینی روی صحنه تئاتر باشیم.

«جشنواره موش‌ها» به من یادآوری کرد که گاهی جادوی تئاتر در ساده‌ترین صحنه ها اتفاق می‌افتد: اینکه چراغ‌ها روشن می‌شوند، بازیگران جان می‌گیرند و تماشاگر، از ته دل می‌خندد.»