نمایشنامه‌خوانی «آرش» تجربه‌ای دلنشین و تأثیرگذار بود؛ جایی که قدرت کلام، بازی‌های درخشان بازیگران و نوای دلنشین ساز سنتی در کنار هم جان تازه‌ای به اسطوره‌ای کهن بخشیدند. هماهنگی موسیقی با فضای اثر، عمق و شکوه خاصی به روایت داده بود و بازیگران با اجراهای باورپذیر و پرحس خود، مخاطب را به جهان آرش و معنای ایستادگی نزدیک کردند. در کنار همه‌ی این‌ها، نگاه و هدایت هوشمندانه‌ی کارگردان بود که توانست میان روایت، موسیقی و بازی‌ها هماهنگی دلنشینی ایجاد کند. خسته نباشید به کارگردان و تمام گروه اجرایی که با عشق، هنر و ظرافت، چنین تجربه‌ی ارزشمندی را رقم زدند.