این روزگارِ لعنتی
از من و تو بهونه ساخت
واسه بازی با این دلم
از بد و خوب نشونه ساخت

دور و برم پر از قفس
یه بغضه تو سینه نفس
نشد پرامو واااا کنم
بیام بیرون ازین قفس

اونی که پر هامونو چید
اونی که میله ها رو ساخت
میله که نه، باااااوراشو
میونِ رویامون گذاشت

نمیدونست ... دیدن ادامه ›› با‌ورا
شیرینه انتخاب شن
نه اینکه تلخی بیارن
وقتی فقط اجبار شن

خدایی کرد روی زمین
به اسمِ زیبای یقین
نخواست باور بکنه
اینا فقط ظلمه نه دین

دینی که دِینِ اون سوزوند
هرچی که بین ما دوتاست
عین حباب پوشالی بود
اونوقت میگفت خدا نخواست

میگفت که قسمت این نبود
قسمت بهونس میدونم
خیالی بود عدالتش
من که اینو خوب میدونم

من عابدِ نگاه تو
غسالِ اشک ِ تو چشات
سجدم به روی سینت و
قبلم توی چشات بود

مست اومدم تو بغلت
قنوت، لمسِ گونه هات
سجده زدم به صورتت
با بوسه ی داغِ لبات

مؤمنِ لمسِ تنِ تو
تن پوشم از جنسِ تنت
هرزه به چشم دیگران
عبادتم لمسِ تنت

زاهدِ داغیِ تنت
نمازِ من بوسیدنت
کافر و ملحدم ولی
شاعرِ لمسِ بدنت

...
...
...