درود
باتوجه به اینکه قطعا هر اجرایی معایب و محاسنی داره ، این نمایش برای من از نظر متن و موضوعی که انتخاب شده بود جذاب بود و گاها با بخش هایی از فرم اجرایی ارتباط نگرفتم
بازی ها اکثرا مسلط و روان بود
بازی آرش ظلی پور برای من بسیار باورپذیر بود و لذت بردم
درمورد نیما مظاهری این حس رو داشتم که بخشی از شخصیت نقش قبلی که ازشون دیدم در هاروکی‌موراکامی رو‌ با‌همون فرم اجرایی به این نمایش آورده که ‌البته از نظر من این نکته منفی نیست (این صرفا یک‌ حس و نظر شخصی هست و نقش ایشون در این نمایش کاملا متفاوت هست)
همچنین گاهی حس میکردم صحنه خیلی شلوغ بنظر میاد
نهایتا آرزوی موفقیت و سربلندی دارم برای عزیزان 🙏🏼