و باز هم تأخیر؛ دوازده دقیقه تأخیر زمان کمی نیست. وقتی ساعتی برای اجرای نمایش اعلام می‌شه، کمترین انتظار اینه که برنامه مطابق همان زمان پیش بره؛ چون حتی چند دقیقه تأخیر هم می‌تونه برنامه‌های بعدی‌ رو به هم بریزه، به‌خصوص برای من و امثال من که از کرج میایم و برمی‌گردیم، تأخیر علاوه بر به‌هم‌ریختن برنامه، هزینه‌تراشی هم داره. من در هر اجرایی به مسئله تأخیر اشاره دارم تا دست‌مون بیاد چه کسانی دقیق و حساب‌شده زمان اجرا رو مدیریت می‌کنن.

اما در مورد خود نمایش لازمه بگم دکور اولین چیزی بود که توجهم رو جلب کرد؛ دکوری نسبتاً ساده اما شلوغ که برام سوال شد این فضاسازی قراره کارآمد هم باشه یا نه. برای رسیدن به پاسخ تا آخر اجرا منتظر موندم، می‌تونم بگم دکور تعیین‌شده تا حدودی پاسخگوی نیازهای نمایش بود.
در مورد بازی‌ها، راستش اجرای عزیزان چندان جذبم نکرد. با این‌که مشخص بود دیالوگ‌ها رو حفظ کردن، اما به‌نظرم اجرای این عزیزان جان و گیرایی لازم رو نداشت و بعضی لحظات برای من یادآور تئاترهای دوران مدرسه بود؛ هرچند مشخص بود اجراگران برای این نمایش تلاش کردن، اما صرف تلاش برای شکل‌گیری یک اجرای خوب کافی نیست. بازیگر باید بتونه تمام توان و ظرفیتش رو در خدمت نقش بذاره و نقش رو به شکلی زنده و باورپذیر روی صحنه بیاره؛ چیزی که من در این اجرا کمتر احساس کردم.
بخش مربوط به دادگاه هم حقیقتا خیلی فانتزی و دور از واقعیت بود؛ به‌نظرم لازمه برای این بخش از یک مشاور حقوقی کمک بگیرن.
از طرفی، وقتی ژانر ... دیدن ادامه ›› یک نمایش رو جنایی معرفی می‌کنیم، انتظار میره با یک پرونده و روایت جنایی حساب‌شده مواجه بشیم. فکر می‌کنم گروه می‌تونست با مطالعه پرونده‌های جنایی واقعی و توجه به جزئیات آن‌ها، اجرای به‌مراتب بهتری داشته باشه. این نمایش ظرفیت تبدیل شدن به یک اجرای جنایی خوب رو داشت، اما بازی‌ها و کیفیت کلی اجرا با این ظرفیت فاصله زیادی داشتن.
من معتقدم برای شناخت تئاتر و تشخیص کیفیت اجراها، باید تا جای ممکن آثار مختلفی رو ببینیم؛ از اجراهایی که در بالاترین سطح کیفی قرار دارن تا آثاری که چندان موفق نیستن. تنها با دیدن هر دو طیف، می‌تونیم قدرت تشخیص‌مون رو پرورش بدیم و بفهمیم چه اجرایی رو میشه خوب بدونیم و چه اجرایی از معیارهای یک نمایش خوب فاصله داره. ضمن این‌که معتقدم حمایت از تئاتر و گروه‌های اجرایی هم بخشی از مسئولیت ما به‌عنوان تماشاگر و علاقه‌مند به هنره اما شرایط اقتصادی امروز جامعه جوری نیست که دیگه مثل گذشته بتونیم به تماشای هر اجرایی بریم و از همه حمایت کنیم. این محدودیت فقط مختص من نیست و بسیاری از علاقه‌مندان به تئاتر با این مشکل مواجه‌ هستن.
در مجموع، با وجود علاقه‌ام به حمایت از تئاتر و گروه‌های اجرایی، فکر می‌کنم کیفیت اجرا، در کنار احترام به وقت و هزینه تماشاگر، انتظاری کاملاً به‌جا و حداقلی محسوب شه.
افسوس که حتی اجرا رو به خلاصه‌ای که ارائه کرده هم نزدیک ندیدم و این موجب تعجب بیشتره برای من.
به امید اجراهای بهتر.