اوژن یونسکو در نمایشنامه درس یکی از هولناک‌ترین و در عین حال هوشمندانه‌ترین جهان‌های نمایشی خود را خلق می‌کند.
«درس» در ظاهر نمایش یک جلسه آموزشی میان یک استاد و شاگرد است؛ اما در لایه‌های عمیق‌تر، اثری درباره قدرت، سلطه، خشونت پنهان در زبان، فروپاشی عقل و تبدیل آموزش
به ابزار سرکوب است
در نمایش درس بازی بازیگران نباید بر اساس رئالیسم متعارف و بازی‌های روزمره شکل بگیر
اما به تشخیص کارگردان اینگونه بود و نتیجه خوبی گرفته بود..
در مورد ... دیدن ادامه ›› بازی ها بگویم
ابزورد بودن باید از دل رفتار، موقعیت و منطق درونی شخصیت‌ها بیرون بیاید، نه از شکلک‌های بازیگری
چون درس ظرفیت یک اجرای مدرن و تلخ و تکان دهنده دارد
به خصوص اگر بازی ها کاملا کنترل شده باشد با وجود بازی روان بازیگران و تسلط بر نقش ها زیر پوست آنها خشونت هولناک جریان نداشت.
یکی از نقاط قوت این کار ریتم خوب نمایش بود.
چرا که حس انسجام و هماهنگی در اجرا ایجاد شده بود
متاسفانه سالن اجرا اجازه نداده بود که کار بهتر دیده شود
و کمبود نور سالن به نمایش لطمه وارد کرده بود
روایتی متفاوت از ابزورد را نظاره گر بودیم
کارگردان اثر به واسطه ترجمه متن بر نمایش کاملا مسلط بود
و درک درستی از متن داشت
انتقادی که به نمایش دارم سکوت نقشی در اجرا نداشت
و کاش میان اشخاص بازی صورت میگرفت چرا که از دیالوگ گاهی عمیق تر است
در کل در شکل گیری معنا،فضا سازی و انتقال مفهوم
موفق عمل کرده و نمایش قابل دفاعی ست
توصیه میکنم از این نمایش دیدن کنید
خسته نباشید به تمام عوامل محترم نمایش