این نمایش رو امشب دیدم جدا از اینکه دوستانی داشتم که بازیگر این‌کار بودن مینویسم… بدون تشویق و بدون تعارف… در کارهایی که امسال دیدم واقعا تاسف میخوردم که به کدوم سمت داریم میریم، کارهای بداهه ، دم دستی ، بی موضوع و بی فرم میدیدم و هر روز به تاسفم اضافه می‌شد ، تا امشب… امشب کار‌ شاهرگ به من این امید رو داد که تئاتر هنوز نفس خودش رو داره… آفرین… فرم محتوا ریتم بایومکانیک حرکت ها بدن های خوب بیان و همراه کردن مخاطب با قصه، قصه خوب، همه چیز در راستای اجرای قصه، بدون ادا و اضافه کاری که آدم دلش نمیخواست لحظه ای رو از دست بده… عجیب بود برام …هر حرکت دلیل و دیالوگ اندازه خودش رو داشت بدون اضافه کاری …. آفرین بچه ها دمتون گرم… دم همتون گرم… از آخرین باری که اینجوری از سالن اومدم بیرون خیلی وقته میگذره… موفق باشید