سیاره ی رؤیای من
کاش یه راهی به دل قصه ها بود
چشمک ستاره ها واقعی بود
توی دنیایِ پر از تلخی و غم
خونه جایی تویِ آسمونا بود
شازده کوچولویِ توی قصه ها
از دلِ قصه ها بیرون می اومد
با موهای فرفری و رنگِ شب
از خجالتِ غم ها در می اومد
با گلِ سرخی که توی دستشه
همه
... دیدن ادامه ››
ی اشکا رو زودی پاک میکرد
توی سیاره ش برای قاصدک
یه جایِ امن و فقط باز میکرد
شاید آرزویِ پرواز، یه کم
از تو ذهنِ قاصدک، دور میشد
با لب سرخِ خیالیش به کم
قاصدک از غصه ها دور میشد
بش میگفت: بمون کنارم قاصدک
اینجا سیاره ی رؤیایِ منه
از لبِ سرخِ خیال، بوسه بگیر
خونه ی تو، دلِ کوچیکِ منه
شاید آشوبه میونِ دلِ من
ولی از آدمکا نشونی نیست
تو برقص به سازِ تنهاییِ من
تا ببینی نو دلم، زندونی نیست
تَن بِزَن به موجِ موهام، قاصدک
بذار خنده، رویِ لبات بیاد
خستگی هاتو بذار تو دستِ من
بده موهاتو بازم به دستِ باد
...
...
...
...