در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | **حسین** درباره نمایش براساس مکبث: براساس مکبث»؛ کابوسی فلسفی درباره‌ی قدرت و وجدان: امشب ۳۰ آبان اجرا را
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 11:42:41
۱۱ ساعت پیش
براساس مکبث»؛ کابوسی فلسفی درباره‌ی قدرت و وجدان: امشب ۳۰ آبان اجرا را ساعت ۹ شب در کاخ هنر دیدم که با حدود ده دقیقه تأخیر آغاز شد. سالن تقریبا پر نبود و صندلیهایِ خالی تو ذوق میزد و سکوت خوبی در طول اجرا حاکم بود.نمایش «براساس مکبث» به نویسندگی و کارگردانی محمد اشکان، اقتباسی آزاد از تراژدی معروف شکسپیر است. نکته‌ی مهم این است که اجرا دنبال بازسازی خطی قصه‌ی مکبث نیست؛ بیشتر دنبال استخراج جوهر فلسفی آن است: طمع قدرت، لغزش، بیداری وجدان، خواب و کابوس، و مرز باریک میان واقعیت و توهم. به همین دلیل ریتم کار تعمّدی، مَکث‌محور و فضای آن ابزورد و رؤیایی است. اگر دنبال مکبث کلاسیک پرحادثه هستید، اینجا با خوانشی مینیمال و تأویلی روبه‌رو می‌شوید.
کارگردانی و میزانسن:
اشکان صحنه را خلوت و مفهومی بسته است. یک تخت سفید در مرکز با پرده‌ی بلند سفید در پس‌زمینه، که هم بستر خواب است، هم بستر مرگ و هم دادگاه وجدان. میزانسن‌ها متقارن، کم‌تحرک و حساب‌شده‌اند و بازی با فاصله‌ها و سکوت‌ها، حس تعلیق را حفظ می‌کند. شروع و پایان‌بندی قاب خوبی دارند و نور آبی سرد در صحنه‌های کابوس، یکی از قوی‌ترین لحظات بصری کار است. تشویق یکدست پایان اجرا هم نشان داد ارتباط برقرار شده بود.
بازیگری:
گروه هشت‌نفره‌ی یکدستی روی صحنه بود: مهسا قریشی، فرناز رستمی، راضیه حسینی، هستی خسروی، پوریا بیات، لی‌لی نبی‌اللهی، آرزو سالکی و محمد اشکان.
از ... دیدن ادامه ›› نظر من دو بازی شاخص‌تر بودند: مهسا قریشی با بیان کنترل‌شده، بدن آماده و لحن درونیِ باورپذیر، و محمد اشکان با حضور متمرکز و انرژی متعادل. بقیه‌ی گروه هم در خدمت کلیت بودند و ناهماهنگی محسوسی دیده نمی‌شد، فقط در برخی لحظات هم‌خوانی‌ها می‌توانست دقیق‌تر و یکدست‌تر باشد
طراحی صحنه، نور، لباس و موسیقی:
صحنه مینیمال است و بار معنایی را روی پارچه، تخت و بدن بازیگر می‌گذارد که انتخاب درستی برای این خوانش فلسفی است. طراحی نور سرد، نقطه‌ای و کم‌حجم، به‌خوبی حس خواب‌آلودگی و اضطراب را می‌سازد، مخصوصاً در صحنه‌های دونفره‌ی دو سمت صحنه. لباس‌ها در دو طیف سفید و تیره طراحی شده‌اند که تقابل معصومیت و گناه را نشان می‌دهد. موسیقی و سکوت به‌جا استفاده شده و ریتم را نمی‌شکند، فقط کاش در یکی دو گذار، تنوع صوتی بیشتری بود تا افت ریتم میانی کمتر حس شود.
«براساس مکبث» نمایشی متوسط رو به خوب، تمیز، جمع‌وجور و فکرشده است؛ نه پرزرق‌وبرق، نه شلوغ. برای تماشاگری که خوانش‌های مدرن و فلسفی از شکسپیر را دوست دارد، تجربه‌ی قابل احترامی است. تبریک به گروه برای انسجام اجرایی و ممنون از احترامشان به وقت مخاطب با شروع منظم.
دیدنش را به علاقه‌مندان تئاتر تجربی و اقتباس‌های مفهومی پیشنهاد می‌کنم.

خسته نباشید به محمد اشکان عزیز نویسنده و کارگردان و عوامل و بازیگران نمایش(براساس مکبث) 🌹🎭

به تاریخ اول آذرماه ۱۴۰۵ ساعت ۰۰:۴۰ دقیقه بامداد روز یکشنبه