واقعا کی میدونه «کدوم آخرین عکسیه که میگیریم».
پرتوان باشین گروه عزیز و دوستای خوبم، اول از همه به خاطر اجرا رفتن توی همچین شرایطی که شوربختانه توی یک خفقانی مبهم هستیم و تو شهر و خاک خودمون انگاری غریبیم.
با داشتن سرزمینی به قدمت تاریخ ما وارثان درد های بی شماریم و چه ها که بر سر ما نگذشت!
پیشنهاد میکنم خودتون به تماشا بشینید، انرژی زیادی برای به صحنه رسیدن نمایش گذاشته شده و ارزش تماشا داره.
خدا قوت به هنرپیشه ها و همه ی عوامل این اجرای خفن.
بازی ها رو دوست داشتم و قدرت بیان و دیالوگ گویی محمد صدیقی مهر ستودنیه.
موفقیت های بیشتر توشه ی راهتون باشه آرتی های دوست داشتنی