ارسلان شهبازبیگی فعال هنری

پنجشنبه شب ،۳۱ اردیبهشت ماه، به تماشای این اجرا نشستم و متوجه شدم که نویسنده اثر، محمد مساوات هم حضور داشت و این خیلی ارزشمنده که به دیدن کار هنرجوهاش می‌ره و با دقت دنبالشون می‌کنه.
اجرا از نظر من در برخی انتخاب‌های اجرایی پیشنهادهای تازه‌ای به متن مساوات اضافه می‌کنه و تقابل دو کاراکتر رو در سطح بالاتری پی‌ می‌گیره و این نقطه قوت اجراست که بدون استفاده از دکور و صرفاً با بهره‌گیری از توانایی‌های دو بازیگرش و استفاده از امکانات نوری، فضایی رو می‌سازه که تماشاگر رو در مسئله اجرا تا حد زیادی درگیر می‌کنه.
در این بین، به نظرم اجرا اگر کمی جسارت بیشتری در دست بردن به متن داشت، سطح کار که سطح قابل قبولی هست بالاتر هم می‌رفت، به خصوص این‌که بازیگران در بسیاری از لحظات اجرا نشون می‌دن چنین امکانی در اون‌ها وجود داره که ارائه‌ی جسورانه‌تری هم داشته باشند.
اجرا تلاش داشته دوئتی از دو بازیگرش بسازه که شبیه به نواختن یک ساز توسط دو نفره که گاهی سایه‌هاشون روی هم میوفتن و گاهی از هم فاصله می‌گیرن و این یعنی ایده اصلی متن رو به خوبی درک کرده.
تنها چیزی که فکر می‌کنم نسل دهه هفتاد و هشتاد تئاتر ایران (که خودمم توش هستم) باید حواسمون بهش باشه اینه که در عین یاد گرفتن از ایده‌ها و دانش نسل قبل، لحن خودمون رو هم در اجرا پیدا کنیم، چیزی که این اجرا در برخی لحظاتش در اون موفقه و در برخی لحظات هم نیازمند اعتماد به نفس بیشتریه.
به ... دیدن ادامه ›› تک تک عوامل اجرا بابت این‌که توی این روزهای سخت تونستن اثری رو تولید و ارائه کنن که مشخصه دقت زیادی در ساختش صورت گرفته تبریک می‌گم.
امیدوارم روز به روز اجراهای درخشان‌تری رو هم ازتون شاهد باشم. 👌