درود بر هنردوستان.
خسته نباشید میگم خدمت تمام عواملی که برای این نمایش زحمت کشیدند.
اولین نقدی که لازم میدونم در مورد این نمایش بگم سالن و
... دیدن ادامه ››
مبلغ بلیت هست. چنین مبلغ بلیتی برای چنین سالنی به هیچ وجه قابل قبول نیست.من و دوستانم به قصد حمایت از دوست عزیزی، به دیدن این نمایش نشستیم. چنین مبلغ بلیتی رو من در سالنهای اصلی و معروف، مهم و با کیفیت تهران پرداختم، نه در یک پلاتویی که به فاصله یک سانتی از پشت سرم دریچه کولر روشن قرار داشته باشه و نمیدونم اگر صندلی خالی وجود نداشت، من تا پایان نمایش چطور میخواستم اون شرایط رو تحمل کنم.
دومین مطلبی که به نظرم میاد بگم اینه که از دقیقه 40 به بعد نمایش، مدام ساعتم رو نگاه می کردم که به دلیل ریتم کند نمایش و ناراحت بودن صندلی ها و فاصله ردیف بین اونها بود. یکی دو ایپزود اول برای من قابل درک تر و مفهومی تر بود. ضمن اینکه محتوای طنز هم داشت. اما از اون به بعد انگار نمایش، با اینکه سعی داشت مفاهیم روانشناختی و انتخاب درست تراپیست رو به مخاطب منتقل کنه اما در این کار موفق نبود. بین فوبیاهای انتخابی، نحوه درمان و زمان نمایش هماهنگی وجود نداشت.انگار که میخواست حجم زیادی از اطلاعات رو که مسائل روانی هر شخص هست به همراه شیوه درمانیشون در مدت زمان محدودی به مخاطب منتقل کنه. کاش چند مورد انتخاب و بیشتر بهشون پرداخته میشد. ضمن اینکه مخاطب عام ممکنه با بعضی از اصطلاحات روانشناسی آشنایی نداشته باشه.
و در پایان متوجه نشدم چرا یک تراپیست به دلیل اینکه فکر میکرده نتونسته مراجع خودش رو درمان کنه، تصمیم گرفت به زندگی خودش پایان بده.!