ایستگاه آخر ( جدال بین امیدی از دست رفته و از دست رفته ای با امید )
زندگی ما را محکوم میکند در ایستگاه آخر ، حسرت ایستگاه اول را به دوش بکشیم ... زندگی گاهی سیاه است و گاهی به سادگی یک لبخند .
امشب با هنرِ بازیگران صدای خنده ام میپیچید و گاهی خودم را شانه به شانه هنرمندان میدیدم با چشمان خیس .
دست مریزاد به تیم ایستگاه اخر ، باشد که صحنه کف پاهایتان را تا ابد به روی خود ببیند
درود و خسته نباشید بهتون میگم ، متن بسیار روان با بازی های به دل نشین
بخوام احساسم حین تماشای نمایش بیان کنم ؛ خیلی آروم محو تماشا بودم و دوست داشتم زمانش حتی بیشتر باشه
دمتون گرم توی این روزا