بازیهای صادقانهای که زیر سایهی فرمگرایی و میزانسنهای پیچیده گم نشدند، مرا تا پایان نمایش در جهان اثر نگه داشتند.
بازیگران توانمند تغییرات حسی را به سرعت اعمال میکردند، بدون اینکه به ریتم و جریان اجرا لطمهای وارد شود.
طراحی صحنه بسیار هوشمندانه بود؛ نه چیزی اضافه داشت و نه کم. همان عناصر محدود به خوبی جهان نمایش را شکل داده و مخاطب را با فضا همراه میکردند.
در مجموع؛ اسب نورد برای من تجربهای قابل تأمل بود و خوشحالم که به تماشایش نشستم.
مانا باشید 🌱