نمایش›امان | دور سوم

اجرا شده در نوزدهمین جشنواره تئاتر تجربه ۱۳۹۷
اجرا شده در نخستین جشنواره تئاتر هامون ۱۳۹۸
اجرا شده در سالن هامون شهریور و مهر ۱۴۰۳ (دور اول اجرا)
اجرا شده در تماشاخانه هما بهمن ماه ۱۴۰۳ (دور دوم اجرا)
تندیس بهترین بازیگر زن از نوزدهمین جشنواره تئاتر تجربه
تندیس بهترین بازیگر زن از نخستین جشنواره تئاتر هامون
کاندید بهترین کارگردانی از نخستین جشنواره تئاتر هامون

یادداشت نویسنده:
این نمایشنامه را چندین سال پیش نوشته ام. سال تلخی بود. حتی نمیخوام به یاد بیاورم.
نگذاشتند اجرا بروم...
مجتبی ولی از خودم بیشتر پشت متن ماند. با گروهی از بازیگران زن مستعد و جوان...
روزی اگر نمایشنامه اش را چاپ کنم، تقدیم خواهم کرد به مجتبی که وفادارتر از من بود بر آن...

یادداشت کارگردان:
جامعه همیشه چیزهایی را فراموش می‌کند. رنج ها، قربانی ها، تاریخ های حذف شده، صداهای خاموش و زخم های جمعی...
اغلب اگر زخم تن التیام یابد، درد آن در روان باقی میماند. گویی تاریخ بشر تاریخ تروما است. از این رو هر چه بیشتر در ما میل زندگی وجود داشته باشد، تجربه ی تروما برای ما اجتناب ناپذیرتر میشود.
امان عباس جمالی، گوشه ای از تصویر تروماتیک زمانه‌ی ماست. زن هایی که میان زخم های روح و تنشان معلق مانده اند و تلاش می‌کنند روی صحنه دیده شوند، آن هم نه برای ترحم، بلکه برای هشدار!
بی شک ما نمیتوانیم تمام چیزهای بی معنای زندگیمان، تمام رنج ها و خشنوت ها، تمام سرکوب ها و آرزوها و...را حل کنیم، اما میتوانیم با روایت، با فرم، با بدن به تمام این ها معنی تازه ای بدهیم.