فرشاد قاسمی

هنرساز بازیگر، صدا پیشه، گرافیست

از تجربه‌ای که داشتم راضی بودم. به نظرم بهترین قسمت کار، موسیقیش بود.

بازیگرها واقعا توانمند بودن. اما حس کردم کمی «در سطح» بازی میکنن. شاید هماهنگی‌های زیاد و حرکات سخت بدنی باعث شده بود ذهنشون مدام درگیر حرکت بعدی باشه و عمقی که لازمه ایجاد نشه، نمیدونم. اما به نظرم برای چنین کاری، اولویت، بازیگری هست. اما منظورم این نیست که بازیها بد بود.

صحنه کلیسا رو بیشتر از همه دوس داشتم.

این کار به راحتی میتونست منو توی خودش غرق کنه اما نکرد. فکر میکنم کلیدش دست بازیگرها بود. ولی به نظرم بازیگرها وظیفه‌شونو در حد استانداردی انجام دادن. شاید بیش از حد مسئولیت روی دوش بازیگر گذاشته شده بود. جزئیات بیشتری میتونست در تصویر باشه. متوجهم که فضا مینیمال بود اما آکسسوار بیشتر، ... دیدن ادامه ›› تزئینات حسی بیشتر، یا استفاده بیشتر از آوا، میتونست باعث بشه تا تمام توجه فقط به بازیگر یا موسیقی نباشه.

در کل از دیدن کار کاملا راضی‌ام و فقط به کسانی که فضای مینیمال و فانتزی میپسندن پیشنهاد میکنم. به نظرم کار هنوز در حال شکل گرفتنه. ولی همین الان هم چیزای زیادی برای ارائه داره.