بادرود فراوان و خسته نباشید به گروه نمایش ۹۱
من دیشب این اجرا رو دیدم
نمیدانم چندمین شب از اجرای این نمایش بود!
بادرنظرگرفتن شرایط پیچیده و مشکلاتی که در جامعه ودرمسیر تهیه و تولید و به روی صحنه بردن یک نمایش خوب هست، میدانم که تولید چنین آثاری پرمشقت و تحسین برانگیز ست! اما با احترام به جناب دادگر، این نمایش یا بدلیل تهویه ی نام مناسب و گرمای شدید سالن ویا پیچیدگی داستان نمایشنامه که با آن وضعیت نامطلوب توامان شده بود مخاطب را دچار کلافگی و گیجی و صداهای افکت بالا ذهن تماشاگر را پریشان وعصبی وارتباط با اثر را ضعیف می کرد!
کانسپچوال آرتی که در کارگردانی این نمایش بود را دوست داشتم ولی کلیت کار را هرگز❗
نوعی شلختگی و پریشانی وجامپ کاتهای پی درپی دراین اثر بود که قاب های خلاقانه و کانسپت های جذابی که وجود داشت را بی اثر می کرد !
اما با وجود گرمای شدیدو هوای نامطبوع سالن ، ویژگی جذابی که ازاین نمایش به چشمم خورد یادآوری فیلم «چاقو درآب پولانسکی» و صدای دلنشین وخوانندگی حرفه ای و درست خانوم اعتمادی بود.
با آرزوی موفقیت برای گروه خوب
وامیدبه اینکه شاهد آثار جذابتری باشیم🌹🙏🏻