ویرانه بود کون و مکانی که ساختیم
سلاخ‌خانه بود جهانی که ساختیم

نفرین چند مادر فرزندمرده بود
مجموعه‌ی زمین و زمانی که ساختیم

دیدید و بهر پوشش اندام خسته‌تان
بس بدقواره بود هرآنی که ساختیم

ننگ بزرگ گسترهٔ کائنات ماست
این شیئ متصل‌ به‌ دهانی که ساختیم

وجدان فروختید و چه ارزان فروختید
با ... دیدن ادامه ›› خنده‌خنده توی دکانی که ساختیم

شیران به واق‌واق رسیده‌ست کارشان
در بیشه‌زارهای کلانی که ساختیم

شد آب، زهر و شهد، هلاهل‌ترین متاع
بر سفره‌های فاقد نانی که ساختیم

هنگامه‌ی عزا شد و بر خاک سرد ریخت
خون فلین به دست فلانی که ساختیم

القصه، قصه، قصه‌ی دردی نگفتنی است
بس نادمیم از این «نه‌جهانی» که ساختیم

کُشت و درید و خورد و به آتش کشید و برد
انسان نبود این حَیَوانی که ساختیم


#علی_اکبر_یاغی_تبار