ضمن عرض سلام و خسته نباشید خدمت کلیه عناصر این جهان نمایشی،افرادی که بازهم نسبت به گروه های پرتلاش تیاتر که اکثرا تناسبی میان دیده شدن اثر و زحمات کشیده شده نیست،این حسن رو داشتن که بعنوان اولین گروه در شرایطی که هیچ چیزی سر جای خودش نیست و دغدغه های جنگ وزندگی روزمره و مشکلات و گرانی تورم ،مجالی برای ایستادن و فکر کردن باقی نگذاشته،پرچم هنر رو بالا نگه داشتند ،و از خاموش شدن مشعل کم فروغ تیاتر جلوگیری کردند،
اثری بود بر علیه توتالیتاریسم،که با زبان ایهام و استعاره ،حرف های به روزی داشت،زیباترین قاب اثر لحظه ی بود که همگی دست در لوله در کنار هم یک خط رو تشکیل دادند،بازیگران با تمام توان تلاش کردند و لحظات درخشان مربوط به خود را داشتند و طبق دستورات پر شور و حرارت در هر لحظه حاضر بودند
اما علی نهاوندی راه متفاوتی در پیش گرفت،و میمیک هایی خلق کرد که در ذهن من ثبت شد
فرزین حاجیلو توانایی بدنی بالایی رو به رخ کشید...
امیدوارم که در این مسیر بمانید و درخشان باشید...