امشب اجرای «رنگ انار» برای من بیش از هر چیز یادآور این بود که تئاتر یک فرایند زنده است. گاهی اجراها دقیقاً به نقطه‌ای که در ذهن کارگردان و گروه شکل گرفته نمی‌رسند، و همین فاصله تبدیل می‌شود به انگیزه‌ای برای بازنگری و پیش رفتن.

«رنگ انار» برای ما تلاشی است در مسیر تجربه‌ای آوانگارد؛ مسیری که طبیعتاً با آزمون، خطا و بازتعریف همراه است. اجرای امروز هم برای من فرصتی بود تا دوباره به ریتم، میزانسن و کیفیت حضور روی صحنه فکر کنم و در اجراهای بعدی آن را دقیق‌تر و جسورانه‌تر دنبال کنیم.

از تماشاگرانی که با دقت و حوصله همراه این تجربه هستند سپاسگزارم. تئاتر بدون نگاه شما کامل نمی‌شود، و ما تلاش می‌کنیم در اجراهای بعدی «رنگ انار» را به آن افقی که در ذهن داریم نزدیک‌تر کنیم.