وقتی این نمایش رو دیدم، اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که موضوعش آنقدر به حال و هوای جامعه این روزهای ما می‌خورد که با خودم گفتم نکنه متنش همین یکی دو ماه اخیر انتخاب شده و سریع هم به اجرا رسیده. اما بعد که کمی پرس‌وجو کردم فهمیدم روند شکل‌گیری کار و شروع تمرین‌ها خیلی قبل‌تر از این حرف‌ها بوده. همین موضوع برایم جالب‌تر شد، چون انگار نمایش به شکل عجیبی با شرایط امروز هم‌زمان شده بود.

به نظرم یکی از سخت‌ترین بخش‌های تئاتر این است که در مدت زمان نسبتاً کوتاه اجرا، مخاطب را با جهان نمایش و حرفی که کارگردان می‌خواهد بزند همراه کند. معمولاً زمان می‌برد تا تماشاگر با فضای اثر ارتباط بگیرد و کم‌کم وارد داستان شود. اما در این نمایش شرایط کمی فرق داشت. موضوع آنقدر به حال و روز جامعه نزدیک بود که احساس می‌کردم مخاطب از قبل نیمی از مسیر همراه شدن با اثر را آمده است. همین باعث می‌شد ارتباط گرفتن با نمایش خیلی سریع‌تر و طبیعی‌تر اتفاق بیفتد.

در مجموع تجربه خوبی بود و از دیدن این کار لذت بردم.
:::