دیشب به تماشای نمایش افلیا به کارگردانی مسعود طیبی نشستم، اجرایی تأثیرگذار که با نگاهی خلاقانه به شخصیت افلیا پس از مرگ هملت، جهانی میان عشق،
... دیدن ادامه ››
جنون و مرگ را پیش روی مخاطب میگذاشت.
بازی بازیگر نقش افلیا بسیار باورپذیر و پرانرژی بود و توانست فراز و فرودهای روحی این شخصیت را به شکلی ملموس به نمایش بگذارد. کارگردانی نمایش نیز هوشمندانه و دقیق بود، از استفاده نمادین از تابلوی نقاشی شکسته گرفته تا بهرهگیری مناسب از نور و موسیقیهای فاخر کلاسیک که فضاسازی اثر را عمیقتر میکرد.
شنیدن مونولوگ مشهور هملت از زبان افلیا و خطاب او به هملت، ایدهای جذاب و تأمل برانگیز بود. همچنین گفت و گوهای افلیا با سر بریده هملت، غذا خوردن، فیلم دیدن و حتی شوخیهای تلخ میان آن دو، مرز میان واقعیت و خیال را به زیبایی در هم میآمیخت. اشاره به ورزش تنیس و استفاده از آن به عنوان یک موتیف شخصی نیز از نکات جالب اجرا بود.
پایانبندی تراژیک نمایش و انتخاب افلیا برای رهایی از رنجهایش، تأثیر عاطفی عمیقی بر مخاطب بر جای میگذاشت.
تبریک به گروه اجرایی و به ویژه جناب مسعود طیبی برای خلق اثری اندیشمندانه، جسورانه و خوشساخت. برایشان آرزوی موفقیتهای بیشتر دارم.