با مهر و درود 🎭

«قتل آقای هاورشام» در دورانی روی صحنه می‌آید که بخش قابل توجهی از کمدی‌ها برای خنداندن تماشاگر به شوخی‌های کلامی، جنسی یا ارجاعات روزمره متکی هستند؛ اما این نمایش مسیر دیگری را انتخاب می‌کند. خنده در این اثر نه از آنچه شخصیت‌ها می‌گویند، بلکه از آنچه بر سرشان می‌آید شکل می‌گیرد. شکست‌های پیاپی، فروپاشی نظم صحنه و تلاش ناامیدانه بازیگران برای ادامه دادن نمایش، منبع اصلی طنز هستند.

نکته قابل توجه این است که اثر هرگز داستان را فدای خنده نمی‌کند. با وجود حجم بالای موقعیت‌های کمیک، روایت قتل همچنان پیش می‌رود و تماشاگر علاوه بر خندیدن، درگیر سرنوشت ماجرا نیز باقی می‌ماند. این ویژگی نشان می‌دهد که سازندگان نمایش به جای چیدن مجموعه‌ای از شوخی‌های پراکنده، ساختاری منسجم را طراحی کرده‌اند.

از سوی دیگر، نمایش به سنت کمدی فیزیکی بازمی‌گردد؛ سنتی که در آن بدن بازیگر، ریتم اجرا و اتفاقات صحنه مهم‌تر از دیالوگ‌های بامزه هستند. ... دیدن ادامه ›› به همین دلیل خنده‌ای که تولید می‌کند وابسته به زبان، فرهنگ یا شوخی‌های زودگذر نیست و می‌تواند با طیف گسترده‌ای از مخاطبان ارتباط برقرار کند.

اما شاید ارزشمندترین وجه این اجرا، فراتر از تکنیک‌ها و شگردهای نمایشی آن باشد. در روزگاری که فشارهای اقتصادی، اجتماعی و دغدغه‌های روزمره، فرصت شادی را از بسیاری از مردم گرفته است، ساختن یک ساعت و چهل دقیقه خنده و آسودگی کار کوچکی نیست. هنرمندان این نمایش نه‌تنها یک کمدی موفق خلق کرده‌اند، بلکه برای مدتی کوتاه امکان فاصله گرفتن از اضطراب‌ها و دشواری‌های زندگی را نیز فراهم می‌کنند. به همین دلیل باید از گروه اجرایی قدردانی کرد؛ زیرا در میان انبوه خبرهای تلخ و نگرانی‌های روزمره، لحظاتی خوش، صمیمی و انسانی برای تماشاگران می‌آفرینند و یادآوری می‌کنند که خندیدن هنوز یکی از راه‌های مقاومت است.

مانا باشید. 🌷🍃🌱🌷