فریاد سرخ صلح! «MAKE ART, NOT WAR»


تکامل یک صدا
نسل دهه ۶۰ میلادی شعار معروف «Make Love, Not War» را سر می‌دادند؛ اما شپرد فیری در سال ۲۰۰۶ به به‌روزرسانی این جریان پرداخت. او «عشق» را به «هنر» تغییر داد تا از یک احساسِ انتزاعی به یک کنشِ عینی برسد. این یعنی عشق کافی نیست، باید چیزی خلق کنی؛ چیزی که نابودی را با آفرینش به چالش بکشد.

زن؛ ... دیدن ادامه ›› الهه‌ی صلح
چهره زن در مرکز طرح، یک ژنده‌پوش یا قربانی نیست؛ یک الهه است. گلی که در موهایش پیچیده، تاج صلح را تداعی می‌کند و نگاهی که به تو دارد، نه از روی درماندگی، که از روی آگاهی و مصمم بودن است. نشان روی سینه‌اش، او را به نماد مقاومتی هنرمندانه تبدیل کرده که با مدال‌های نظامی قیاس می‌شود.

هنر؛ سلاحی قدرتمند اما بدون خون‌ریزی!
هنر در این پوستر، سپری در برابر آتش و خون است. استفاده از رنگ‌های تند و حروف بلند و خط‌وط تیز، دقیقاً مثل یک آژیر خطر عمل می‌کند؛ اما محتوایش صلح است. فیری می‌گوید: به جای کشیدن ماشه، قلم را بردار و جهان را آنطور که می‌خواهی نقاشی کن.

تاریخ‌نگاری یک اعتراض
سال ۲۰۰۶، اوج بحران جنگ عراق. فیری در لس‌آنجلس، گرافیک تندِ این پوستر را منتشر کرد. نه روی بوم‌های گران‌قیمت، بلکه به صورت چاپِ دستی برای استفاده در خیابان‌ها. نتیجه؟ این اثر خیلی سریع از دیوارهای شهر به تظاهرات ضدجنگ راه پیدا کرد تا یادآوری کند که هنر، قدرتمندترین اعتراض است.

"MAKE ART, NOT WAR"
Shepard Fairey