تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه هیلاج
تالار هنر
خانه نمایش دا
بلک باکس ایرانمال
تماشاخانه طهران
خانه تئاتر
خانه هنرمندان ایرانSB > com/org | (HTTPS) localhost : 03:16:54
با خرید بلیت از تیوال، برای رفت و برگشت با تپسی، تخفیف میگیرید! ... اطلاعات بیشتر
دیشب به تماشای اجرای «هملت قاتل» به کارگردانی مسعود طیبی و با بازی علی یعقوبی نشستم؛ اجرایی که برای من فراتر از یک بازخوانی ساده از هملت بود ... دیدن ادامه ››
و جهانی روانشناختی و شخصی از این شخصیت تراژیک خلق کرد.
«هملت قاتل» با ترکیبی از دیالوگهای کلاسیک و زبان محاوره، تصویری متفاوت از هملت ارائه میدهد؛ هملتی که با دو سرِ پدر و مادر خود گفتوگو میکند و در فضایی میان واقعیت، خیال و خاطره زندگی میکند. برداشتی که از این اجرا برای من شکل گرفت این بود که هملت، پیش از آنکه خیانت و فاجعهی خانوادگی رخ دهد، در ذهن خود آن را تجربه کرده و گویی پدر و مادرش را به قتل رسانده است؛ سپس با سرهای آنها به زندگی ادامه میدهد تا تمام زخمها، تروماها و عقدههای دوران نوجوانی، جوانی و اکنون خود را در قالب بازی، گفتوگو و بازسازی رابطه با آنها جبران کند؛ شبیه کودکی که با یک بازی تمامنشدنی تلاش میکند گذشته را تغییر دهد.
علی یعقوبی در نقش هملت اجرایی بسیار قدرتمند و تأثیرگذار داشت. تسلط فوقالعاده بر بدن، بیان، ریتم و انتقال احساس، شخصیتی چندلایه و شکننده را روی صحنه خلق کرد. یکی از درخشانترین لحظات اجرا برای من، جایی بود که هملت نقش بارداری مادرش را بازی میکند و خودش را به دنیا میآورد؛ لحظهای تکاندهنده که با قرار دادن سر مادر زیر پیراهن و بیرون آوردن آن، تولد دوبارهی هملت را تداعی میکند؛ گویی شخصیت تلاش میکند ریشههای وجودی و زخمهای خود را دوباره تجربه کند.
همچنین بازی با سر پدر، زنجیر کردن او و بازنمایی مفهوم قدرت، مرگ و انتقام، از دیگر لحظات قابل تأمل اجرا بود. پایانبندی نیز با خودکشی هملت، زمانی که مرگ از مسیر دادگاه را شایستهی خود نمیداند و با شلیک گلوله به زندگیاش پایان میدهد، تصویری متفاوت و تلخ از سرنوشت این شخصیت ارائه میکند.
طراحی و کارگردانی مسعود طیبی، با وجود اینکه خود ایشان پیشتر این اثر را تجربه کرده بودند، نشان داد که یک اثر میتواند با انتخاب بازیگری تازه و نگاهی دوباره، جان دیگری پیدا کند. سپردن نقش هملت به علی یعقوبی و هدایت دقیق کارگردان، بار دیگر اجرایی ارزشمند و قابل تأمل خلق کرده است.
خسته نباشید و خدا قوت به گروه «هملت قاتل» برای خلق این تجربهی متفاوت و ماندگار.
«هملت قاتل» با ترکیبی از دیالوگهای کلاسیک و زبان محاوره، تصویری متفاوت از هملت ارائه میدهد؛ هملتی که با دو سرِ پدر و مادر خود گفتوگو میکند و در فضایی میان واقعیت، خیال و خاطره زندگی میکند. برداشتی که از این اجرا برای من شکل گرفت این بود که هملت، پیش از آنکه خیانت و فاجعهی خانوادگی رخ دهد، در ذهن خود آن را تجربه کرده و گویی پدر و مادرش را به قتل رسانده است؛ سپس با سرهای آنها به زندگی ادامه میدهد تا تمام زخمها، تروماها و عقدههای دوران نوجوانی، جوانی و اکنون خود را در قالب بازی، گفتوگو و بازسازی رابطه با آنها جبران کند؛ شبیه کودکی که با یک بازی تمامنشدنی تلاش میکند گذشته را تغییر دهد.
علی یعقوبی در نقش هملت اجرایی بسیار قدرتمند و تأثیرگذار داشت. تسلط فوقالعاده بر بدن، بیان، ریتم و انتقال احساس، شخصیتی چندلایه و شکننده را روی صحنه خلق کرد. یکی از درخشانترین لحظات اجرا برای من، جایی بود که هملت نقش بارداری مادرش را بازی میکند و خودش را به دنیا میآورد؛ لحظهای تکاندهنده که با قرار دادن سر مادر زیر پیراهن و بیرون آوردن آن، تولد دوبارهی هملت را تداعی میکند؛ گویی شخصیت تلاش میکند ریشههای وجودی و زخمهای خود را دوباره تجربه کند.
همچنین بازی با سر پدر، زنجیر کردن او و بازنمایی مفهوم قدرت، مرگ و انتقام، از دیگر لحظات قابل تأمل اجرا بود. پایانبندی نیز با خودکشی هملت، زمانی که مرگ از مسیر دادگاه را شایستهی خود نمیداند و با شلیک گلوله به زندگیاش پایان میدهد، تصویری متفاوت و تلخ از سرنوشت این شخصیت ارائه میکند.
طراحی و کارگردانی مسعود طیبی، با وجود اینکه خود ایشان پیشتر این اثر را تجربه کرده بودند، نشان داد که یک اثر میتواند با انتخاب بازیگری تازه و نگاهی دوباره، جان دیگری پیدا کند. سپردن نقش هملت به علی یعقوبی و هدایت دقیق کارگردان، بار دیگر اجرایی ارزشمند و قابل تأمل خلق کرده است.
خسته نباشید و خدا قوت به گروه «هملت قاتل» برای خلق این تجربهی متفاوت و ماندگار.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۱۲۰,۰۰۰ نفر
+۳۵,۵۱۰ برنامه
+۱۲,۸۹۴,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۷,۸۱۷ برگه
۹,۹۲۶ آلبوم
۵,۶۵۴ پادکست
