این نمایش تلاشی است برای نشان دادن سازوکار سوءاستفاده‌ی قدرت سیاسی از مردم فرودست؛ جایی که سیاستمداران با ساختن مناسبت‌ها و «روزهای ملی» بر پایه‌ی بهانه‌هایی واهی، برای خود مشروعیت و سرمایه‌ی سیاسی می‌سازند و در مقابل، مردم و کارگران ساده دلی که به این مناسبت‌ها و وعده‌ها دل می‌بندند و روایت رسمی سیاستمداران را باور می‌کنند. در نهایت، تصویری انتقادی از رابطه‌ی میان قدرت، تبلیغات سیاسی و توده‌ی مردم ارائه می‌شود؛ رابطه‌ای که در آن امید و باور مردم ساده‌دلانه به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی صاحبان قدرت تبدیل می‌شود.