برخی کارگردانان هستند که با بازیگرانی ثابت، همکاری کرده و از آن‌ها در اغلب کارهای خود بهره می‌برند. این ویژگی‌ست که نشان می‌دهد بین دو هنرمند، رابطه‌ای مبتنی بر شناخت، اعتماد متقابل، درک مشترک و ارتباطی شکل گرفته است که بازتاب آن در کیفیت و درخشش اثر هنری نیز نمایان است. این همکاری‌ها، خیال هر دو هنرمند را از بابت آنکه به اصل اثر و چگونگی اجرای آن به‌خوبی پرداخته شود، راحت می‌کند. کارگردان، می‌داند که بازیگرش به تمامی خود را در اختیار کار نمایش گذاشته و آنچه مد نظر اوست، اجرا می‌شود، بازیگر نیز با آسودگی و فراست، نظر، خواسته‌ها و روش کار کارگردان را دانسته و تلاش‌هایش را منسجم و هدفمند پیش می‌برد. این رابطه در بین بسیاری از هنرمندان حاکم است، از جمله نمایشی که قرار است به‌تازگی بر صحنه بیاید و رابطه چندساله و مدت‌داری بین بازیگر و کارگردان آن شکل گرفته است. نمایش «مون‌واک» به کارگردانی سجاد داغستانی که با «محمد شعبانپور» به‌عنوان بازیگر اثر، چندمین همکاری خود را ترتیب داده‌اند. این دو هنرمند در آثاری چون «پس از برخورد جسم سخت به سر»، «احتمال تحقق آرزوی محال» و «پله» نیز در طی سال‌های گذشته همکاری مشترک داشته‌اند. نمایش «مون‌واک» تازه‌ترین نمایش سجاد داغستانی است که نویسندگی و کارگردانی آن را بر عهده داشته و از تک‌پرسوناژ آن، «محمد شعبانپور» بار دیگر بهره می‌برد. این نمایش در تئاتر هامون و از ۸ شهریور قرار است به روی صحنه بیاید و به رویاها و تلاش‌های انسان‌هایی می‌پردازد که سال‌ها در جستجوی آرزوهای خود بوده‌اند و از آن دورتر شده‌اند.