نمایشی سرگرم‌کننده با جهان روایی جالب و فضایی که از همان ابتدا با جادویی معمایی، مخاطب را با خود همراه می‌کند. «هیپوکامپوس» برای من تجربه‌ای بود با کارگردانی پرتلاش، بازی‌هایی جذاب، نورپردازی فکرشده و انتخاب موسیقی بسیار خوب؛ و البته متنی گیرا که ایده‌ی مرکزی خود را تا پایان دنبال می‌کند.
مفهوم خواب و این پرسش که آیا زندگی چیزی جز یک خواب است، یا حتی جامعه‌ی امروز در نوعی خواب جمعی به سر می‌برد، ایده‌ی جذابی بود. نمایش تلاش می‌کند به این گزاره برسد که «اگر همه تلاش کنیم، می‌توانیم از این خواب بیدار شویم»؛ و به نظرم در انتقال این مفهوم موفق است. با این حال، شخصاً دوست داشتم این مفهوم کمی پیچیده‌تر و کشف‌کردنی‌تر در ذهنم شکل بگیرد. اصرار نمایش برای توضیح و شیر‌فهم کردن ایده‌ی مرکزی، گاهی به شعارزدگی نزدیک می‌شد و از ظرافتی که خودِ جهان نمایش ظرفیتش را داشت، کم می‌کرد.
طراحی صحنه و لباس هم می‌توانست هم‌سطح دیگر عناصر اجرایی باشد و جهان نمایش را کامل‌تر کند.
یک نکته‌ی دیگر هم درباره‌ی متن و شخصیت‌ها؛ نمایش دیالوگ‌ها و کاراکترهای جذابی دارد که به‌ خوبی صحنه را پیش می‌برند و به آن انرژی می‌دهند، اما گاهی این جذابیت به ابتذال نزدیک می‌شود؛ چیزی که شخصاً با آن ارتباط نمی‌گیرم. به نظرم برای جذاب و امروزی بودن یک نمایش، الزاماً نیازی به استفاده از عبارات مرسوم فضای مجازی یا کلمات مبتذل نیست. وقتی شخصیت‌ها و دیالوگ‌ها به اندازه‌ی کافی ظرفیت ایجاد کشش و جذابیت دارند، شاید بتوان به هوشمندی خودِ متن اعتماد ... دیدن ادامه ›› بیشتری کرد.
در مجموع، «هیپوکامپوس» برای من نمایشی بود که هم از تماشایش لذت بردم و هم جاهایی دلم می‌خواست جسورانه‌تر، ظریف‌تر و کمتر توضیح‌دهنده باشد. نمایشی که ایده و جهان قابل‌توجهی دارد و به نظرم اگر در بعضی انتخاب‌ها کمی بیشتر به مخاطب اعتماد می‌کرد، می‌توانست اثر ماندگارتری در ذهنم باقی بگذارد.
امتیاز من ۴ از ۵ . خسته نباشید میگم به همه عوامل . تلاشتون واضح بود و به طور کلی تجربه لذت بخشی بود.