درد،بغض، خنده، اشک و گاهی حسرت در حین نمایش با من همراه می شد. شنیدن کلماتی که شاید پیش پا افتاده باشه اما تجربه زیسته همه ما انسانها هست که ساده از کنار همه آنها میگذریم.
ما گاهی تجربه میکنیم و میگذریم اما گاهی اون تجربه مارو در همون نقطه نگه میداره، مانند مجسمه ای که نه طاقت شکاندن آن را داریم نه شجاعت شنیدن داستان آن.
آقای اخوان؛ درود بر شما