تماشاگر؛
در تئاتر، تماشاگر نفس تئاتر است. بدون تماشاگر، صحنه فقط یک فضای خالی است. با حضور تماشاگر در سالن، معنا زاده می‌شود. با شروع نمایش، نفس تماشاگر، سکوتش، حتی تپش قلب در سینه‌اش، بخشی از روایت می‌شود.
با حضور تماشاگر نمایش کامل می‌شود؛ و بدون تماشاگر اجرای نمایش، فقط یک تمرین است و بس!
در جهان اسطوره، هر آیین بدون "شاهد" ناقص است. و در تئاتر، تماشاگر "شاهد مقدس" است که با حضورش قراردادی نانوشته با گروه‌اجرایی می‌بندد و با نگاه به قاب صحنه و با سکوت‌اش(و گاهی با مشارکت‌اش)، یک آن معمولی را به لحظه‌ای آیینی بدل می‌سازد.
هنگام نوشتن این یادداشت صدای زنده‌یاد بانو ژاله علو در گوشم می‌پیچد که: "تماشاگر فهیم سرمایه‌ی اصلی تئاتر ماست...."
زنده‌باد تئاتر
زنده‌باد تماشاگر فهیم
نمایش "گردبادک"
از 24 شهریور تا 17 مهر 1405 ساعت 19
تماشاخانه‌ی استاد انتظامی/ خانه هنرمندان ایران