همسفر عزیز من ارشیا بود،با اون خنده قشنگ روی صورتش که منو جذب خودش کرد
ارشیا انقدر مهربون بود که من اسم کاراکترش رو گذاشتم« مهربون»
اون باهام از بچگی ام صحبت کرد و منو برد به ۱۰ سال و ۲۰ سال پیش….
بهم تلنگر زد: آیا واقعا اون قدر که باید تو زندگیم خاطره ساختم؟؟؟
و در آخر ازم قول گرفت که تا میتونم زندگی کنم و خاطره بسازم
ارشیای عزیز،بی نهایت ازت ممنونم…..