«مثل آب برای شکلات» نمایشی بود که هرکدام از بازیگرانش با ویژگی متفاوتی در ذهنم ماندند؛
رویا نونهالی با تجربه و تسلط همیشگی‌اش، راهله امیری با بازی چندلایه و مجذوب‌کننده‌اش، ندا قاسمی با بازی روان و بی‌وقفه، گاتا عابدی با بازی احساسی، شیدا اسلامی با قدرت بیان و حضورش روی صحنه، پژمان برزگر با صدای فوق‌العاده و بازی خوبش، پدرام زمانی با بازی جذاب و گیرا، یاشار نادری با حضور گرم و دوست‌داشتنی‌اش و فریده گرمساری که هنر و تجربه‌اش در نمایش کاملاً به چشم می‌آمد.
گروه موسیقی هم یکی از نقاط قوت جدی اجرا بود؛ موسیقی زنده فقط همراه نمایش نبود، بلکه به فضای صحنه، ریتم و احساس لحظه‌ها جان می‌داد.
و در نهایت خسته نباشید به کارگردان و تمام عوامل «مثل آب برای شکلات» که این مجموعه از بازی‌ها، موسیقی و عناصر صحنه را کنار هم قرار دادند و اجرایی پرانرژی و تماشایی ساختند.