عشق های زودگذر ماندگار، از دیده می‌گذرد اما در ذهن ماندگار می‌شود.
نمایش عشق‌های زودگذر ماندگار، به نویسندگی و کارگردانی وحید منتظری تئاتری‌ست تحسین برانگیز و ستودنی. از میزانسن‌های فکرشده گرفته تا دیالوگ‌های پیش‌برنده. (عالی می‌شد اگرکه همه می‌دانستیم دیالوگ در نمایش نباید صرفا دیالوگ باشد.)

وحید منتظری در جایگاه نویسنده توانسته است پیچیدگی روابط خانوادگی را بدون پیچیدگی بیان کند، و این به تنهایی کافی‌ست که متن را ارزشمند بدانیم؛ داستان با آنکه همه‌‌اش حول محور گفتگو میچرخد اما تعلیق در آن تا لحظه آخر حفظ می‌شود که این هم نشانه دیگری از مهارت نویسنده است؛ دیالوگ‌ها، با وجود اینکه شوخی‌های به‌اندازه‌ای دارد، کاملا سالمند، و همانطور که پیش‌تر اشاره کردم‌ زائد نیستند و در راستای پیش‌برد داستان عمل می‌کنند. تنها بخشی که نویسنده‌ بیشتر می‌توانست روی آن تمرکز کند، به عقیده‌ی من شخصیت‌پردازی بود.(بله می‌دانم عقیده‌ من لزوما برای خواننده اهمیتی ندارد.)

در کارگردانی هم، وحید منتظری خوب می‌دانسته است چه میخواهد و چگونه باید به آن برسد؟. ‌می‌توان این را از چهارچوبی که برای بازی‌ بازیگران در ... دیدن ادامه ›› نظر گرفته شده‌است فهمید، که هیچکس فراتر از دیگری بازی نمی‌کند و هیچکس در سایه‌ی دیگری محو نمی‌شود. کارگردانی کار آن‌جا گل می‌کند که وقتی بازیگران به تراس می‌روند، در درون خانه هم روی میزانسن‌ها و ایستای بازیگران فکر شده‌است، انگار وحید منتظری برای چشم تماشاگر حتی در تاریکی هم ارزش قائل است.

در مجموع، عشق‌های زودگذر ماندگار، تئاتری‌ست که مخاطب غیرتئاتری هم آن را دوست می‌دارد.

خسته نباشید می‌گم به گروه.