چند تکه درمورد شوری
(اثری که میفلسفید):
• شوری با متنی پستدراماتیک و کارگردانیِ متناسب با آن، احوالات امروزمان را تکهتکه بر صحنه احضار کرده است.
• چه درست که تنها یک اجراگر بر صحنه حاضر است؛ اجراگری که میکوشد مخاطبان را به بازی بگیرد تا مگر از تنهایی درآید؛ تلاشی احتمالاً بیهوده در
... دیدن ادامه ››
این روزگار.
• شوری عامدانه داستان را بهشکل کلاسیک به کار نگرفته است.
انتخاب عمدیِ روایت تکهتکه و بازی تکهتکهٔ اجراگر را با حالوروز امروز مخاطب ایرانی همآهنگ و همسان میبینم.
این اثر را میتوان در مرز میان «تئاتری که مخاطب ایرانی به تماشای آن عادت دارد» و «اجرایی که مخاطب ایرانی میتواند به دیدن آن عادت کند»، در نظر گرفت؛ جایی که بهگمانم با هوشمندی و دقت برای مخاطب انتخاب شده است.
• بازی و اجرای بینقص و دقیق بازیگر، تماشاکردنیست؛
هرچند درمورد این میزان دقت و اجرای بسیار تکنیکال و دقیق میشود گفتوگو و پرسش کرد.
از تماشای شوری خوشحالم
و تبریک به حرکت آهسته و پیوستهٔ گروه تئاتر سهگانه.