همونطور که بقیه هم گفتن نمایش ربطی به اثر تولستوی نداشت و فقط نگاه کارگردان به این اثر بود که اتفاقاً نگاه جالبی بود و دوست داشتم
بازی آرش ظلی‌پور و خانم قاسم‌ زاده رو دوست داشتم ولی متاسفانه بقیه چنگی به دل نزدن پرفورمرها فرم بدنی خوبی داشتند ولی بازی و اکت صورتشون اصلاً خوب نبود

پ ن: بخوام روراست باشم انگار دو تا بازیکن از لیگ برتر آورده باشی تو یه تیم لیگ دسته ۳ بازی کنن

پ ن: من دقیقاً متوجه نشدم که عینک دودی دقیقاً چه دستاوردی برای نمایش داشت که نمی‌شد با طراحی نور انجام داد و به خاطرش دو سه بار با آژیر زدن ریتم نمایش رو به هم زدید