حمید محمدی فعال هنری

بدتر از ناامیدی عادت به ناامیدیست. جمله کلیدی نمایش طاعون...
خداقوت به گروه کارگردان و خسته نباشی به همه گروه ...
من به نوبه خودم به عنوان خطی از تاتر و نمایش متن اصلی هردوکتابی که البرکامو به قلم آورده بود کم و بیش تسلط دارم و نویسنده نگاه متفاوتی در این اثر ادبی در قرن بیستم تونسته بود به من مخاطب داستانی را ارائه بده تا با عینک ایشون طرح زیبای رو ببینم؛در پردازش شخصیت خیلی ظریفانه المانهای به صورت پازل کارگردانی کرده بود که قابهای خوبی داشت،موسیقی اندازه و بزنگاه در خدمت نمایش که دوست داشتم... شخصیت دیه گو به زیبایی تعادل اولیه و ثانویه رو برای من به نمایش گذاشتن طوری راحت بازی میکرد و پاساژحسی رو در دیالوگتیکی ایجاد کردند که اضافه نداشت در بازی باپارتنرها راحت بود که من خیلی جاها دوست نداشتم پلک بزنم، خیلی خوب لحن ها و بازیها رو بجا بلد بودن که قابل ستایش بود...
در تیپ ها و فرم ها هم طوری که نمایش اجازه میداد بچه های فرم کارشون عالی بود..
در مجموع نمایش عالی بود بهتون پیشنهاد میکنم این کار رو ببینید از نقش دیه گو میشه خیلی بازیگری آموخت...