محمدعلی محمدی

هنرساز فعال هنری

دیشب برای تماشای نمایش «بیا برای هم یک اسم انتخاب کنیم» به کارگردانی خسرو نقیبی به تماشاخانه هما رفتم؛ نمایشی که از همان لحظه ورود به سالن، ارتباطش را با مخاطب آغاز می‌کند.در همان ابتدای ورود، حال خوب، گرم و صمیمی بازیگران، نخستین قلاب نمایش را به‌درستی در ذهن مخاطب می‌اندازد و او را پیش از شروع نمایش وارد جهان اثر می‌کند. این ارتباط صمیمی تا پایان نیز حفظ می‌شود و با بازی‌های روان و درخشان جواد یحیوی، آیه کیانپور، صدف طلایی و سعید زارعی، مخاطب را با خودهمراه می‌کند.
یکی از نقاط قوت نمایش، مشارکت دادن مخاطب در جهان اثر است. نمایش پاسخ قطعی به پرسش‌هایش نمی‌دهد؛ بلکه مخاطب را وارد بحث می‌کند و او را با پرسش‌هایی درباره قضاوت، دوست داشتن، ماندن، رفتن، آرزوها و انتخاب‌های انسانی روبه‌رو می‌کند.
شاید جذاب‌ترین بخش ماجرا همین باشد که نمایش با خروج مخاطب از سالن تمام نمی‌شود. تماشاگر بعد از پایان اجرا، ناخواسته به روابط، انتخاب‌ها و آدم‌های زندگی خودش فکر می‌کند و مرز میان قضاوت کردن و دوست داشتن، ماندن و رفتن را دوباره مرور می‌کند.
در مجموع، «بیا برای هم یک اسم انتخاب کنیم» نمایشی گرم، انسانی و قابل تأمل است و تماشای این نمایش را به همه علاقه‌مندان تئاتر توصیه می‌کنم.