۱۰ مهر ساعت ۱۹:۲۱
از اولین باری که سر تمرین این اجرا حضور داشتم، تا به امروز که دو شب اجرا رو دیدم، به آدما بیشتر لبخند میزنم. بیشتر خوشحالیشونو تماشا میکنم. بیشتر خوشحال میشم. بزرگترین بخشش بابت اینهکه اجراکننده مشخصا داره بین «همهی چیزهای خفن» زندگی میکنه و بهشون باور داره؛ به دنیای بهتر باور داره و این همون چیزیه که به این اجرا معنایی دور از کلیشه بخشیده. امید.
بعد بیشتر از شیش ماه ندیدن هیچ تئاتری بهخاطر روحیهای که داشتم و چیزایی که بهمون گذشته، فکر کنم بالاخره تونستم با این اجرا کمکم به دنیای خودم برگردم.