کلمه‌ای هست به نام "التقاط"
بخوام ساده بگم یعنی از چندجا گرفتن و اگه بخوام مفصل بگم، به معنی دستچین کردن و کنار هم گذاشتن چیزها و اندیشه های بی ربط و نامتقارن در کنار همدیگست.
مثل اتفاقاتی که بعضی وقتا تو تئاتر ما میوفته که طرف میاد یه اثر کلاسیک مثل مکبث یا هملت رو با یه چیز ایرانی ترکیب میکنه که مثلا نوآوری کنه ولی گند میخوره به هردوش.
یه چی تو مایه های پیتزای قرمه سبزی که نه پیتزاست نه قرمه سبزی.
تئاترهایی که معمولا "متجمل" هم هست ولی "جمیل" نیست.
حالت بدترش اوناییه که میان آثار کلاسیک خارجی یا آثار قدیمی خودمون رو با ژانر طنز جلف یا "Pejman Jamshidic comedy" (یا حتی جلف تر و بی مزه تر: "Mohsen Kiaeistic comedy") ترکیب میکنن و تئاتر کلاسیک رو به تئاتر سمت تئاتر آزاد میبرن.
خب نکن دیگه.