بعد از ۵ ماه دوباره پامو گذاشتم تو خیابون ولیعصر و اومدم سمت تئاتر شهر و خیابون رازی.
بالاخره به این حس نخواستن غلبه کردم و برای دیدن دوباره ی اجراها و حس خوب جدا شدن از زندگی و غوطه ور شدن تو عالم اجراها باخ رو انتخاب کردم.
بازگشتم مبارک 😁
گرچه کلیت اجرا سلیقه ی من نبود ولی دغدغه ی نویسنده و ایجاد امکان شنیده شدن صداهایی که سال هاست دچار خفقان و خاموشیه برام ارزشمند بود.
بازی حسین میرزاییان هم برام دلچسب بود.
با تشکر از کلیه ی عوامل و بازیگران و به امید روزی که همه ی صداهای خاموش شده روی صحنه های با شکوه شنیده بشن 🕊💫